Σωτήρης-Αφηγητής : Καλώς ορίσατε αγαπητοί γονείς και
φίλοι μας.. Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε Το παραμύθι των παραμυθιών!. Την Οδύσσεια που περιγράφει
την επιστροφή του Οδυσσέα από την Τροία στην πατρίδα του την Ιθάκη, δέκα
χρόνια μετά το τέλος του Τροϊκού πολέμου. Τα γεγονότα που περιγράφει η Οδύσσεια
έγιναν στα πολύ παλιά τα χρόνια και… ίσως είναι
καλύτερα να ζητήσω τη βοήθεια από τις μούσες μας.
Αν δεν κάνω λάθος τώρα είναι η ώρα που κάνουν τον περίπατό τους .
Σσσσς, τις ακούω, δεν τις βλέπω, αλλά τις ακούω!
Ρυθμικό: Μούσες
Μαριάννα-Μούσα : Θα σας πω μια ιστορία που όμοιά της δε θα
ακουστεί στον κόσμο άλλη καμία. Η ιστορία του τρανού και έξυπνου Οδυσσέα και
τις γυναίκες του καλού και ένδοξου βασιλέα. Τα μάτια αυτού του βασιλιά κρατούν
δέκα χρόνια, μα η τιμή του στη μνήμη μας θα κρατηθεί αιώνια.
Δέσποινα-Μούσα : Ο Οδυσσέας πλήρωσε για ό,τι είχε κάνει,
μα ήτανε γραφτό στη θάλασσα ποτέ να μην πεθάνει. Ο Οδυσσέας πάλεψε πολύ για την
ζωή του, μα η μοίρα τον αντάμειψε και ήταν καλή μαζί του. Γιατί αν και η μοίρα
μας είναι γραμμένη και η θέληση μετράει κι αυτό είναι που πάντα μένει.
Ρυθμικό: Οδυσσέας- Σύντροφοι (καράβι)
Δημήτρης Π- Οδυσσέας: Ο Οδυσσέας είμαι ‘γώ ο κοσμογυρισμένος. Πάντα
γενναίος ,τολμηρός, ήρωας ξακουσμένος. Την ιστορία θα σας πω με δάκρυα και
γέλια, από την Τροία έρχομαι και στην κορυφή κανέλα. Με σούρτα φέρτα στα νησιά
και χίλια πήγαινε έλα, για την Ιθάκη βάζω μπρος και μ’ έχει πιάσει τρέλα!
Κω/νος-Σύντροφοι: Του Οδυσσέα είμαστε φίλοι με
τραγούδι μεσ’ τα χείλη, στη μάχη πρώτοι μπαίναμε και νικητές εβγαίναμε. Στην
Ιθάκη πια γυρνάμε τώρα αμέσως ξεκινάμε, σ’ όλους τώρα θα πάμε σπιτικό φαί να
φάμε. Εμπρός ανοίξτε τα πανιά, εμπρός για πάρτε τα κουπιά, γρήγορα να φύγουμε
και πίσω να γυρίσουμε.
Ειρήνη-Μούσα: Χρόνια πολλά κρατήθηκε μακριά από την
πατρίδα, σε μέρη τόσα γύρισε, παράξενα όντα είδε. Πρώτα ήρθανε οι Κίκονες, μετά
οι Λωτοφάγοι, που στο νησί τους το λωτό όποιος τολμά να φάει με μιας ξεχνάει
οικογένεια και σπίτι κι ,τι έχει κι αιχμάλωτος μένει εκεί και μνήμη ποια δεν
έχει.
Ρυθμικό: Οδυσσέας- Σύντροφοι (κουπί)
Γιάννης-Σύντροφος …: Στεριά, βλέπω στεριά…
Σύντροφοι (όλοι): Που; Που είναι; Ζήτω Ζήτω!!!
Γιώργος-Σύντροφος …: Πεινάω!
Γιασλάς-Σύντροφος …: Και ‘γω πεινάω!
ΑΪσι-Σύντροφος …: Εμπρός ας κατέβουμε κι αν είμαστε τυχεροί ίσως κάτι βρούμε για να
φάμε
(Βγαίνουν από το πλοίο)
Κω/νος-Σύντροφοι: Πω, πω τι όμορφα λουλούδια! Πω, πω τι
όμορφα κελαηδούν τα πουλιά!
Οδυσσέας: Πηγαίνετε να βρείτε κάτι να φάμε.
Ρυθμικό: λωτοί
Γιάννης-Σύντροφος …: Ο λωτός είναι γλυκός, νόστιμος και τρυφερός.
Είναι κόκκινος, ωραίος, στρογγυλός και ζουμερός.
ΑΪσι-Σύντροφος …: Φάτε, φάτε αδέρφια κόκκινους λωτούς. Διώξτε έννοια, διώξτε σκέψεις
και καημούς, διώξτε φόβους τρομερούς.
Οδυσσέας: Έι, τι κάνετε εδώ;.
Γιώργος-Σύντροφος…: Φάε και ‘συ, μιαμ-μιαμ-μιαμ. Και είναι
και τρυφεροί, μμμ!
Οδυσσέας: Όχι δεν θέλω, ώρα να επιστρέψουμε.
Φεύγουμε για την πατρίδα.
Σύντροφοι: Πατρίδα; Τι είναι αυτό; Τρώγεται;
Οδυσσέας: Για σοβαρευτείτε φίλοι μου και συντρόφοι
μου καλοί. Είναι οι λωτοί ωραίοι αλλά και η πατρίδα μας καλή. Θυμηθείτε πόσες
μάχες πολεμήσαμε μαζί. Πόσοι ήρωες θυσία έγιναν στην Τροία εκεί, μια ελπίδα μας
κατείχε πότε θα νικήσουμε και ξανά στην Ιθάκη πότε θα γυρίσουμε.
Κω/νος-Σύντροφος…: Ποιος είσαι εσύ που τολμάς και για πόλεμο
μιλάς; Στεναχώριες μας θυμίζεις και το κέφι μας χαλάς.
Γιάννης-Σύντροφος …: Ποια Ιθάκη, ποια πατρίδα; Η πατρίδα είναι
‘δω. Οι λωτοί είναι η μόνη ελπίδα, να τους τρώω να ξεχνώ…
Οδυσσέας: Πω, πω, δε θυμούνται τίποτα. Τους μάγεψαν τα φρούτα. Εμπρός, μη χάνουμε καιρό,
πάρτε τους στο καράβι με το ζόρι! Εμπρός! (τους τραβάει)
Ρυθμικό: Οδυσσέας- Σύντροφοι (κουπί)
Οδυσσέας: Ένα νησί! Να κατέβουμε να πάρουμε τρόφιμα
για το ταξίδι.
Σύντροφοι: Ναι, ναι!
Ελίνα-Μούσα: Βρέθηκαν μέσα στη σπηλιά, του γιου του
Ποσειδώνα, του Κύκλωπα Πολύφημου, που ζούσε εκεί αιώνια. Κι όποιος βρισκότανε
πλησίαζε έξω από την σπηλιά του, μια χαψιά τους έκανε και γέμιζε την κοιλιά
του.
Πολύφημος: Αααααα
Όλοι: Παναγία μου! Τι είναι αυτό;
Ρυθμικό : Πολύφημος-σύντροφοι
Σαίπ-Πολύφημος: Ποιοι να είστε όλοι εσείς; Είστε άραγε
άνθρωποι και από ποιο μέρος της γης;
Οδυσσέας: Ερχόμαστε από την Τροία! Οι άνεμοι μας
έριξαν στο νησί σας.
Πολύφημος: Χα, χα, χα! Μμμ νόστιμες μπουκίτσες! Θα
σας κάνω μια μπουκιά!
Οδυσσέας: Στάσου Κύκλωπα, πάρε αυτό το κρασί γιατί
δεν το ‘χω και πολύ να σε κεράσω, να σε κάνω φίλο και ποτέ να μην σε ξεχάσω.
Πολύφημος: Φίλο; Γιατί με ήξερες και από χθες!
Όλοι: Πιέσ’ το! Πιέσ’ το!
Πολύφημος: Μμμ, πολύ ωραίο! Σαν αμβροσία είναι, το
ποτό των Θεών. Δεν μου λες, εσένα πως σε λένε;
Οδυσσέας: Κανένας--- είναι το όνομά μου και όλοι
αυτοί είν’ η συντροφιά μου.
Πολύφημος: Ξέρεις, βρίσκω το κρεατάκι σου ωραίο, γι’
αυτό κι εσένα θα σε φάω τελευταίο.
Όλοι: Κου-κου Κύκλωπα (3 φορές). Φεύγουμε, φεύγουμε…
Πολύφημος: Τώρα σε έπιασα απ’ τα αφτιά, να μάθεις να
μην με κοροϊδεύεις.
Οδυσσέας: Μπεεεε……
Πολύφημος: Ωχ! Έπιασα το κριάρι! Ααα, ο Κανένας μου
πήρε το γυαλί μου! Δεν βλέπωωω!
Οδυσσέας: Αφού δεν στο πήρε κανένας, τι φωνάζει;
Σύντροφοι: Στο πήρε ο Οδυσσέας από την Ιθάκη. Στη
θάλασσα, στη θάλασσα εδώ μπροστά τον είδα.
Πολύφημος: (πετάει το βράχο) Θεέ μου Ποσειδώνα,
κυνήγησέ τον Οδυσσέα και φούσκωσε τη θάλασσα από πέρα ως πέρα!
Ρυθμικό: Οδυσσέας- Σύντροφοι (κουπί)
Ειρήνη-Μούσα : Ο Ποσειδώνας θύμωσε πολύ μαζί του και του
στέλνει τις συμφορές απανωτές και το κακό του θέλει. Για την πράξη αυτή που
έκανε έχει πια την τιμωρία και τη γλυκιά επιστροφή στον τόπο του την κάνει
ταλαιπωρία.
Μαριάννα-Μούσα : Και το κακό δεν άργησε να εμφανιστεί και
πάλι, αφού οι σύντροφοί δεν είχανε μυαλό μας’ το κεφάλι. Μετά απ’ τον Πολύφημο
τα ‘βάλαν με ανθρώπους που ζούσαν σε φιλόξενους κι αγαπημένους τόπους.
Μουσική Αιόλου
Δέσποινα-Μούσα : Ο Αίολος βοήθησε με όλα του τα μέσα και
τους έδωσε κι ένα ασκό που είχε ανέμους μέσα. Τους συμβούλεψε πολύ σωστά κανείς
να μην τους ανοίξει, γιατί ανέμους φοβερούς είχε εκεί μέσα κρύψει. Αλλά η
περιέργεια των συντρόφων ήτανε πιο μεγάλη και κύματα θεριά σηκώθηκαν και πάλι…
Ρυθμικό : σύντροφοι – άνεμοι
ΠΕΤΡΟΣ-Πουνέντες:
Είμαι εγώ ο Πουνέντες.. με ξέρουν οι
ναυτικοί λεβέντες ότι φυσώ γερά από
δυτικά
ΛΕΝΤΙΑΝ- Μαίστρος:
Βορειοανατολικός άνεμος είμαι εγώ ο Μαίστρος ο δυνατός
ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Σ-Γαρμπής: Νότος και Ανατολή μαζί φυσάμε
δυνατά και φέρνουμε τον αέρα τον ΓΑΡΜΠΗ
Ελίνα-Μούσα : Στων Λαιστριγόνων το νησί που θέλαν να
τους φάνε, όσοι ξεφύγαν από ‘κει σαλπάρανε και πάλι, στην Κίρκη καταλήξανε που
είχε τα πολλά τα κάλλη.
Γιώργος-Σύντροφος…: Μα τι βλέπω; Ένα νησί πλεούμενο!
Ξυπνήστε!
Γιασλάς-Σύντροφος…: Τι είναι και φωνάζεις; Με τρόμαξες;
Κω/νος-Σύντροφος…:Είδα κάτι χάλκινο που αστράφτει γύρω-γύρω, ελπίζω να
είναι φαγητό και ας χρειαστεί να κάνω κι ολόκληρο το γύρο!
Ρυθμικό : Κίρκη
Αφροδίτη-Κίρκη: Το φαγητό που φτιάχνω με χύτρα
χρυσαφένια, διώχνει κάθε έννοια σαν το γευτεί κανείς. Με μέλι και με γάλα, με
διαλεχτό αλεύρι και νόστιμο κρασάκι στη χύτρα όλα μαζί ομορφαίνει η ζωή. Ξένοι
εδώ καθίστε, έτοιμο το τραπέζι, εμπρός σερβιριστείτε και άλλο μην αργείτε.
Σύντροφοι: ουάου ου… Τι όμορφη γυναίκα;
Κίρκη: Καλώς το παλικάρι!
Γιώργος-Σύντροφος: Για μένα το λέει…J
Κίρκη: Πως από ‘δω;
Αίσι-Σύντροφος: Είμαστε νηστικοί και πεινάμε! Φέρε μας να φάμε!
Κίρκη: Ελάτε να σας φιλέψω κάτι.
Γιάννης-Σύντροφος: Τόσο φαγητό για μας; Το ονοματάκι σας;
Κίρκη: Κίρκη με λένε. Από ΄δω παρακαλώ, υπάρχει
κι άλλο φαγητό.
Κω/νος-Σύντροφος: Μα αυτό είναι φαγητό για γουρούνια!!!
(μεταμορφώνονται)
Οδυσσέας: Μα τι γίνεται εδώ;
Κίρκη: Καλώς τον! Μα τι όμορφος που είσαι; Θέλω
να σε παντρευτώ!
Οδυσσέας: Μα είμαι ήδη παντρεμένος! Κάνε αμέσως
τους συντρόφους μου ανθρώπους!
Κίρκη: Θα τους κάνω αν μου βρεις κάποια
αινιγματάκια:
- Μικρή, μικρή νοικοκυρά μεγάλη πίτα κάνει, τι είναι;
Οδυσσέας: Μέλισσα!
Κίρκη: Όμορφη και πλουμιστή, στα λουλούδια κατοικεί,,
τι είναι;
Οδυσσέας: Πεταλούδα!
Κίρκη: Κέρδισες! Θα σας κάνω τώρα ανθρώπους, για
να πάτε σ’ άλλους τόπους….Ο επόμενος σταθμός θα σας δοκιμάσει όλους. Οι
Σειρήνες είναι εκεί με ωραία Μουσική, που μαγεύουν στη στιγμή. Μην ξεγελαστείτε
όμως, κλείστε όλοι τα αυτιά, κι Οδυσσέα στο κατάρτι δέσου τώρα με σκοινιά.
Ρυθμικό: οι σύντροφοι δένουν τον Οδυσσέα στο κατάρτι
Οδυσσέας: Λύστε μου τα σκοινιά! Οι Σειρήνες με
καλούν! Δεν ακούτε; Λύστε με.
Ειρήνη-Μούσα : Και το ταξίδι συνεχίστηκε και μπροστά
στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη όλο και κάποιος τραυματίστηκε. Και ξάφνου βρεθήκανε
σε ένα άλλο νησί και η συμβουλή που τους δώσανε ήτανε χρυσή. Να μην πειράξουνε
του ήλιου μας τα ιερά τα βόδια, μα πάλι αυτοί παράκουσαν και διαταγές και
λόγια. Η θάλασσα φουρτούνιασε, βούλιαξε το καράβι κι όλοι οι άνδρες στο βυθό
επέσανε κι εχάθει. Μόνο ο Οδυσσέας ξέβρασε στης Καλυψώς τα μέρη…
Ρυθμικό: καταστροφή πλοίου
Μαριάννα-Μούσα : Η Καλυψώ τον αγάπησε, τον έχει
κρατημένο, μέσα στο παλάτι της πάντα φυλακισμένο. Τι κι αν αυτός οδύρεται και
θέλει να γυρίσει, η Καλυψώ η μαγισσα δεν λέει να τον αφήσει.
Ρυθμικό Καλυψώς
Ελίζα-Καλυψώ: Στον αργαλειό μου φόρεμα λευκό υφαίνω για
να αρέσω στον καλό μου και να μείνει εδώ κοντά μου. Αχ, αχ και αχ κρατώντας με
κλωστή δεμένο και μ’ εμένα μαγεμένο και μ’ εμένα ερωτευμένο, να μη φύγει μακριά
και να μείνει μέσα στην καρδιά μου.
Δέσποινα-Μούσα : Στο μεταξύ ο Δίας τήρησε το λόγο που
‘χε δώσει να βοηθήσει άμεσα τον Οδυσσέα να σώσει. Και στο νησί της Καλυψώς
στέλνει τον γοργοπόδαρο Ερμή, τον αγγελιοφόρο.
Καλυψώ: Καλώς τον γρήγορο Ερμή, με τα φτερά στα
πόδια, ήρθες για μένα στο νησί μου; Μεταφέρεις λόγια;
Παναγιώτης Σ-Ερμής: Καλώς σε βρήκα Καλυψώ, όμορφη μάγισσά μου. Καλά το
μάντεψες, θα πω λόγια μα όχι δικά μου.
Καλυψώ: Πολύ σοβάρεψες Ερμή και το ύφος σου με σκιάζει. Τι είν’ αυτό που τώρα ο
Δίας μου ετοιμάζει;
Ερμής: Βούληση είναι του Θεού κι ο Οδυσσέας γρήγορα να φύγει να σαλπάρει. Μην
τον κρατάς άλλο εδώ και μην τον εμποδίζεις, τα όμορφα τα χρόνια του μην του τα
χαραμίσεις.
Καλυψώ: Μα πως δίνει εντολές και κρύβεται εκεί
πάνω και γιατί θα πρέπει ότι αγαπώ τώρα εγώ να χάνω; Μόνο εγώ αγάπησα θνητό με
πάθη. Ξέρεις Θεές που κάνανε και αυτές τα ίδια λάθη; Είχα σκοπό αθάνατο τον
Οδυσσέα να κάνω, μα τώρα ο Δίας μου ζητά ν’ αλλάξω αυτό το πλάνο. Κοίτα σ’ αυτό
το όμορφο νησί τι όμορφα περνάει; Γιατί του Δία η βουλή αυτόματα χαλάει;
Ερμής: Σε συμβουλεύω Καλυψώ να μην τον παρακούσεις γιατί αλλιώς θα κατεβεί και
πως θα την γλιτώσεις;
Καλυψώ: Να πεις στον Δία ότι αυτό το θείο θέλημά
του, θα του το κάνει η Καλυψώ η ωραία μάγισσά του. Όσο κι αν θέλω κι αγαπώ τον
όμορφο άνθρωπο εκείνο, εγώ αφορμή για τσακωμό με τους Θεούς δεν δίνω.
Ελίνα-Μούσα: Αυτά του είπε η Καλυψώ εκείνη την ημέρα
και πήρε δρόμο ο Ερμής και πέταξε στον αέρα.
Καλυψώ: Έλα Οδυσσέα μου κοντά, θέλω να σου μιλήσω
κι αυτό τον κόμπο στην καρδιά που έχεις θέλω να στον λύσω.
Οδυσσέας: Δεν θέλω άλλο να κρύβομαι και άλλο δεν αντέχω, θέλω την πατρίδα μου να δω
και τους δικούς μου να έχω. Εσύ καλά με φροντίζεις όλα αυτά τα χρόνια, μα
πόθησα το σπίτι μου που το αγαπώ αιώνια.
Καλυψώ: Το ξέρω Οδυσσέα μου να κρύβεσαι δεν κάνει
κ
ι όσο ταλαιπωρήθηκες τώρα θαρρώ πως κάνει, θα βοηθήσω όσο μπορώ να φτιάξεις
μια σχεδία, να πλεύσεις στην πατρίδα σου να βρεις πια ηρεμία.
Οδυσσέας: Μα πόση χαρά μου έδωσες μ’ αυτό που είπες τώρα; Τις ξέχασα τις πίκρες,
τις ξέχασα τις λύπες. Μακάρι όλα τα βάσανα και οι καημοί να τελειώνουν και οι
Θεοί τη μοίρα μου τέλος καλό να δώνουν.
Ρυθμικό: κατασκευή σχεδίας
Καλυψώ: Καλό ταξίδι να ‘χεις! Να προσέχεις!
Οδυσσέας: Γεια σου Καλυψώ! Σ’ ευχαριστώ για όλα!
Ειρήνη-Μούσα: Το ταξίδι του Οδυσσέα όμως δεν
τελείωσε εκεί … και να ‘σου βρέθηκε έξαφνα στο
τελευταίο νησί.
Νησί των Φαιάκων το έλεγαν και όλοι
γλεντούσαν και έπιναν. Εκεί η βασίλισσα η
Ναυσικά, του Οδυσσέα πρόσφερε του κόσμου τα καλά..
να τον κρατήσει ήθελε για πάντα στο νησί, εκείνος όμως
γύρευε την Πηνελόπη την πιστή.
Έτσι μια μέρα γαλανή κρατώντας το δισάκι
χαρούμενος ξαπόσταξε επιτέλους στην ΙΘΑΚΗ!
Η εικονογράφηση
.png)
.png)
